That’s the question!
Vandaag heb ik mijn eindwerk voor de jury moeten verdedigen. Mijn presentatie is verbazend goed gegaan en ik heb toch mooie antwoorden gegeven op hun vragen achteraf. Ze waren wel actief wat vragen stellen betrof, ik dacht dat het nooit zou stoppen. Maar dat geeft ergens ook het teken dat ze geluisterd hebben en dat is al een pluspunt.
Maar nu val ik een klein beetje in een zwart gat. Morgen uitslapen, geen boeken op de bureau, alleen maar ontspannen: het klinkt alsof ik het niet meer ga kunnen
Nu, ik weet dat ik dat ritme weer snel gewend zal zijn! En na deze examenperiode komt er nog een grote belangrijke vraag bij: ben ik binnen een week Industrieel Ingenieur EA/ICT of moet ik nog even tot september wachten tot ik die titel krijg? Het is echt vreselijk spannend en ik ben nu al aan het aftellen tot de proclamatie! Er is maar één vak waar ik wat bang voor heb en dat is Bedrijfskunde. Hopelijk heb ik die bal niet te hard mis geslagen zodat het cijfer toch nog delibereerbaar is bij een onvoldoende. Als ik effectief een ondelibereerbaar cijfer heb gehaald dan zou ik dat ook jammer vinden omdat ik er daarvoor te goed voor geleerd had. Na het examen besefte ik gewoon dat ik het verkeerd geleerd had en dat is dus het jammere geweest. Nu, het positieve is dat ik het dan wel goed zal doen in de herexamens want nu weet ik waar ik fouten gemaakt heb. Maar het zou toch fijn zijn als ik het bij die ene keer mag houden
Dus volgende woensdag om 16u45 krijgen we te horen of we al dan niet geslaagd zijn. Donderdagavond is er dan een plechtige proclamatie. En ALS het allemaal goed uitdraaid voor mij dan denk ik dat ik even niet ga weten waar ik sta: afgestudeerd, het klinkt alleen al maar zo oud en volwassen
brrr… Maar daar heeft Hannelore ook al een oplossing voor gevonden. Volgend jaar zal je me nog twee jaar aan de UHasselt terug vinden. Daar ga ik de Master of Management doen. Het lijkt me een interessante uitbreiding en het is in het Engels wat op zich al een verrijking is. Ik ben het studeren nog niet beu dus kan ik er maar beter nog eens een kleine lap op geven. Eens je gaat werken, komt het er meestal toch niet meer van om nog iets bij te studeren dus het is van nu alle kansen te grijpen die me voor het rapen liggen.
Volgende week zal ik alvast het verdict laten weten. Ik hou jullie zeker op de hoogte! Maar dan moeten jullie wel voor me duimen woensdag. Je weet nooit of dat het verschil maakt…
Op mijn duim kan je tellen – eigenlijk op al mijn vingers …