Het is al een eeuwigheid geleden dat ik nog geblogd heb, ik weet het. De laatste maand voelde ik niet meteen een blogkriebel en schrijven om te schrijven, daar doen we niet aan mee.
Ik heb het ook behoorlijk hectisch gehad de laatste weken!
Vandaag start ik aan mijn laatste week op Erasmus. Dit betekende dat mijn project stilaan moest afgewerkt worden. Opeens kreeg ik dan ook weer het lumineuze idee om wel nog mee te dingen voor een thesis in eerste zit en daar stond Hannelore dan voor drie weken om bijna van te ontploffen! Ik heb mijn Spaanse les geschrapt en van 10u tot 17u/18u dagelijks aan mijn prject gewerkt. In het weekend schreef ik dan nog een hele dagen thesis. Mezelf werk geven, ik kan er nog steeds wat van! Gisteren heb ik mijn definitieve versie naar al mijn nalezers gestuurd. Ik hoop op een positieve feedback vandaag… Morgen gaat Johan ze voor me laten drukken en lijmen en daarna zorgt Griet dat ze op de juiste plaats belanden. Ik heb het weer goed gefixed dus
Omdat ik nu opeens heel erg goed besef dat het bijna gedaan is, heb ik me gisteren eens bezig gehouden met te over lopen wat me nu van Vigo is bijgeleven.
- Misvormde mensen. Ik denk dat Galicië een beetje last van inteelt heeft. Heel veel mensen hebben een fout in hun gezicht en een andere hoeveelheid loopt niet juist. En het is echt opvallend, niet “een paar”, want dat kan natuurlijk helaas altijd voorkomen.
- Kappers. Veel meer kappers en ietsje goedkoper als bij ons. Ik durf er wel niet naartoe uit schrik het verkeerde te vragen
- Rijscholen. Die zijn hier ook in een drievoud ofzo, niet te doen!
- Rode auto’s. Vooral jonge Spanjaarden kiezen duidelijk graag voor een rood exemplaar.
- Gêne. Die ligt helaas te laag! Mensen maken zonder enig probleem de degoutantste rochelgeluiden en spuwen het daarne lekker voor zich uit; in de winkelstraat! Ik heb ook al iemand zijne kleine tegen een boompje op de winkelstraat zien plassen. Geen kat die er vreemd naar om kijkt…
- De apotheek. Er is een apotheek in de straat die iets onder de toonbank verkoopt, ik ben er zeker van! Hoe vroeg of hoe laat het ook is, altijd open en altijd volk. Op de normale uren zelfs mét wachtrij. En alleen de deze…
- Fruit: veel fruitwinkels. Fijn en lekker (als je de juiste kiest)!
- Koffie. Als ik terug in België ben, kan mijn leven als niet-koffiedrinker waarschijnlijk herbeginnen. Hier kan ik er gewoon niet aan weerstaan! Alleen al die warm opgeklopte melk die je krijgt ipv een koud koffiemelkstaaltje (bah!).
- De Galicische keuken. Man, ik ga blij zijn als ik terug Belgische frieten zie!!!!! Ik ben absoluut geen fan van deze keuken en ik heb het écht geprobeerd.
- Mijn middageten. Voor €4,90: broodje, 33cl water, voorgerecht (ev warm), hoofdgerecht en dessert. Doe dat maar eens na XIOS
En de cafetaria waar ik at, daar was het ook echt lekker. De keuken is, zoals gezegd, niet mijn ding maar desondanks heb ik er vaak lekker gegeten. Het was ook altijd warm, wat van andere cafetaria’s niet gezegd kon worden en het personeel was vriendelijk. EN behulpzaam, wat voor mijn niveau Spaans wel handig was! - Erasmusvrienden. Het doet een beetje pijn om te weten dat ik het overgrote merendeel van deze vrienden nooit meer zal terug zien. Ik doe niet mee aan de zever met te zeggen van: volgend jaar kom ik je zeker bezoeken, want die kans is toch meer als klein. Nu, als ik ooit op vakantie ga in Polen-Duitsland-Amerika-Frankrijk-Italië-Turkije, dan weet ik wel aan wie ik de goede plaatsjes kan vragen
- Uitgaan. Niets voor mij hier! Van 2u tot 8u vind ik niet leuk. Ik heb toch graag nog iets van de dag erna. Gelukkig werd dit probleem vaak opgelost met een appartementsfeestje tot 1u ofzo zodat je toch zeker van een geslaagde avond kon spreken, ook al ging je “al” door om 5u. En ik vind het ook niet leuk dat iedereen hier zo zwaar aan de sterke zit om te feesten. Geef mij maar pintjes!
- Colacao. Beste chocomelk ook, ik heb alvast twee grote potten naar huis opgestuurd!
- Het weer. Buiten enkele weken, heb ik hier zeker niet te klagen gehad. Gedurende de sneeuwperiode in België was het hier 22° en meer dus perfect! Het enige wat nog steeds niet genezen is, zijn mijn verbrande benen. Als ik uit de douche kom, zien die delen eerder knalrood met blauw ipv rozig. Nuja, het doet geen pijn dus het zal wel allemaal goed komen.
- Het afval. Dat wordt hier georganiseerd met grote containers ( groen-geel-donkergroen en blauw) op elke hoek van de straat. Voordeel: er wordt meer/beter gesorteerd. Nadeel: het ziet ni uit en als ze vol zijn dan komen er hopen afval naast de container te liggen.
- Plastiek zakjes. Ik weet niet of ik dit al gezegd heb, maar die krijg je hier met hopen. Wij creëren meer afval plastiek zakjes als iets anders precies!
- Huisjesmelkerij. Is hier precies wel nog aanvaard in grotere hoeveelheden als bij ons. Volgens Johan zouden ze bij ons niet mogen verhuren waar wij nu leven. Ik moest ook eens hard lachen toen ik me het energiecertificaat van dit kot inbeelde
- Mijn haar. Ha, dat is terug van bruin met rechte froe naar blond met schuine froe! En het is precies ook erg lang geworden.
- De winkels. Spanje heeft enkele grootmerken die wij niet hebben: Pull & Bears, Desigual, Juan Blanco en iets waar ik de naam van vergeten ben. Allemaal mooie kleren die niet te koop gaan zijn in België
Oh en Zara en Mango zijn hier ook goedkoper, damn wat ga ik dat missen
- Koppelverkoop. Ik ga zoooo blij zijn als ze dat in België terug gaan goedkeuren. Hier kan je de sjiekste gsm’s gratis bij een abonnement krijgen. Je moet waarschijnlijk wel voor enkele jaren tekenen, maar dat heb ik er zeker voor over!
- Nylonkousen. Spaanse meisjes dragen die duidelijk veel liever en vaker als de Belgische. Eén van de dingen die ik in het begin maar raar vond: korte jeansrok met dikke broekkousen of nylonkousen onder. Nu, ik heb het aanvaard en loop nu zelf ook zo rond, integratie :p
En dat is het zo een beetje op het moment. Ik denk ook dat dit mijn laatste Spaans blogberichtje wordt. Nu moeten jullie alleen nog allemaal duimen voor mijn thesis! Ik zou zoooo bij zijn als die een fatsoenlijke beoordeling krijgt, want hij bevat mijn bloed, zweet en tranen!
Groetjes en tot volgende week !!
Drie maanden zijn omgevlogen. Ik zie je graag terugkomen! Wat mag er op het menu staan zaterdag?
Je vergat in je lijstje nog de fake-baileys die toch wel lekker is en de torta de Santiago, Santiago en zijn fake-pelgrims, de bedelaars, het continue geluid (lawaai) van de haven, de kuitenbijters van hellingen, de kleinere mensen, de dikke kindjes, ROZE, de lege stranden, parkeerproblemen, toeterende auto’s, de wegeniswerken, verse vis, de stratenvegers, het goed georganiseerde openbaar vervoer, de vele vervallen gebouwen, de toch wel heel mooie gevels van de huizen van de kolonisten (verdiend met slavenzweet en -bloed, helaas)….
En Desigual wordt verkocht bij La Bottega in Hasselt en Ciao Condotti in Diest (maar dan wel veel prijziger dan in Spanje).
De kuitenbijters van hellingen?