Bezoek

Van zaterdagavond tot en met donderdagochtend was mijn eerste bezoek in Vigo! Het waren mijn ouders en het wederzien was goed langs beide kanten.

Zondag heb ik hun het strand, Samil, laten zien en vake kon een kleine duik toch niet laten. ’s Avonds bleken zowel moeke als ik goed verbrand. Ik natuurlijk wel nog iets ergers, maar ik had niet gedacht dat een winterzon al zo lelijk kon doen…

Maandagochtend heb ik hun de Universitaire Campus laten zien en het gebouw + labo waar ik me bevind. Ze waren vooral geïnponeerd door de omvang van de Campus, maar dat was ik zelf de eerste week ook wel behoorlijk.

Dinsdag heb ik een dagje vrij genomen en zijn we naar Santiago de Compostella gegaan. We hebben dan een uitgestippelde route gevolgd zodat we zeker niets over het hoofd zagen. De typische taart van Santiago de Compostella is echt vreselijk lekker en zeker een aanrader! Na Santiago zijn we ook in Pontevedra gestopt. Dit is eerder een rustig, oud stadje maar dat maakte het ook gezellig. Vake had liever gehad dat ik daar studeerde wegens de rust. Want in Vigo, daar kennen ze het woord rust niet bepaald… ’s Avonds voelde vake zich dan niet bepaald lekker en gedurende de nacht is er dan een griep opgekomen.

Woensdag ben ik naar school gegaan, heeft vake in bed gelegen en moeke de winkels van Vigo eens afgegaan. ’s Avonds was hij gelukkig beter zodat we toch nog samen iets konden gaan eten ergens. We hebben toen ook afscheid genomen aangezien ze al vroeg zouden vertrekken op donderdag.

Donderdagavond heb ik dan eindelijk eens een uitgaansavond gehad zoals ik hem graag heb! Ik vind uitgaan hier erg vreemd en het idee van de gemiddelde Erasmusstudent over uitgaan en drinken staat me ook niet erg aan. Vandaar dat ik meestal niet erg meeging in het hele gebeuren. Als ik me niet thuis voel, is het voor mij snel gedaan. Maar donderdag was dat anders. Het voelde echt als een vriendengroep en ik heb me rot geamuseerd. Het is ook de eerste keer dat ik, zoals het hier in Vigo moet, tot 7u ben uitgeweest

Vrijdag voelde ik natuurlijk wel dat ik me de nacht ervoor geamuseerd had Maar dat nemen we er dan wel eens een keertje bij. ’s Avonds heb ik dan de film “The Curious Case of Benjamin Button” gezien en die heeft me wel aan het nadenken gezet. Op een gegeven moment zegt hij, nadat hij een hele tijd van huis is weggeweest: “When you come home even after sush a long time, everthing is the same. The only thing that’s changed, are you.” En ik moest er echt even bij slikken, want het voelde aan alsof het over mezelf ging! Ik weet dat ik veranderd ben en misschien zelfs nog meer ga veranderen, maar inderdaad: de Belgische omgeving waar ik terug in ga vallen zal dezelfde zijn. Hopelijk past de nieuwe ik daar dus ook nog altijd in… Niet dat ik schrik heb, maar het doet je toch wel nadenken!

Morgen nog een zondagje naar Santiago de Compostelle (alweer ja ) met Erasmus vrienden deze keer. Ik ga me zeker een taart meenemen nu!