Help, ik ben de volgende !!

Vorig weekend was ik meegegaan naar een Babyborrel in de familie. Een neef van moeke had er een tweede kindje bij, Eva Louise (hopelijk ben ik juist).

Ik had dat deel van de familie al jaren niet meer gezien. Dit komt grotendeels door het overlijden van mijn overgrootmoeder. Toen zij nog leefde, stond ze er op dat de familie elk jaar samen kwam op een feest. Op die manier kreeg je dus een talrijke bende bijeen langs mijn moeders kant.

Dus terecht verschoten ze zich blijkbaar allemaal een beetje van me. Het verschil tussen een dertiger en een veertiger zijn slechts rimpeltjes enzo, maar het verschil tussen een tiener en een twintiger gaat inderdaad veel verder. Dan spreek je over volgroeidheid, “volwassenheid”,… Achja, het wennen duurde gelukkig toch niet té lang Het was wel een leuk weerzien, totdat we terug naar huis gingen. We namen afscheid en één van mijn moeders neven zei: “En de volgende keer ben jij aan de beurt, he Hannelore”. Mja, van een schok gesproken En als ik zo verder kijk: hij heeft ergens wel een punt. Als de kleinkinderen van mijn overgrootmoeder eindelijk vinden dat ze voldoende kindjes hebben, dan ben ik de volgende als achterkleinkind. Ik ben namelijk de oudste van de hele bende en buiten mijn twee neven en mijn broer is het verschil met de rest groter als vijf jaar… Daar komt dan ook nog eens bij dat ik wel een vriend heb en mijn neven + broer geen vriendin. Dus toen we terug thuis waren en ik tijdens de terug rit hierover aan het nadenken was, besloot ik dat ik toch wel even mocht slikken!

Maar nu aan iedereen: een kinderwens ligt bij mij momenteel absoluut nog niet op de loer! Zeker zolang ik nog studeer is hier al geen sprake van en daarna zou ik toch eerst graag ook zeker zijn van een woonst en wat inkomen. En daar komt dan ook nog eens bij dat je er met twee klaar voor moet zijn. Wie Johan kent, weet wat ik bedoel Dus geen paniek/vroegtijdige vreugde; Hannelore blijft nog wel eventjes kinderloos!