Voor alles een eerste keer

9 02 2010

Enkele dagen geleden ging ik werken in de Kinepolis. Zoals elk weekend ongeveer :) Af en toe vind je daar al wel eens een klein beetje geld op de grond of tussen de zetels en dat is altijd wel een leuke “fooi”. Op zich stelt het niet erg veel voor, maar zeker als je een super vuile kinderfilmzaal hebt dan vrolijkt dat toch een beetje op!

Die enkele dagen geleden werd fooi voor mij een begrip in een andere dimensie. Dit is niet volledig correct uitgedrukt, maar het klinkt gewoon stoer :D Ik stond met een vuilzak aan de uitgang van een filmzaal toen plots iemand een muntje in mijn hand duwde. Ik dacht dat het 50 cent was dus zij vriendelijk dankjewel en deed ondertussen gewoon verder met afval aan nemen. Toen ik mijn vuilzak aan de kant zetten, bekeek ik het muntje een tweede keer en plots viel me op dat het helemaal geen 50 cent was, want de kant die ik zag had geen opschrift of hoofd van de koning. Ik draaide het om en aan de andere kant stond de naam van een carwash. Die man had me gewoon een carwashmuntje gegeven :)

Ondertussen heb ik de carwash al opgezocht en hij is toch te ver om speciaal naartoe te rijden. Ik denk dat ik dat muntje dus maar aan een collega ga geven die wat dichter woont. Toch ben ik een beetje benieuwd wat zo een muntje waard is. Zou het voldoende zijn om je auto mee te wassen of heb je er zo 5 nodig voordat je zeep krijgt? Hopelijk krijg ik dus iemand anders overtuigd om dat voor me uit te gaan pluizen!





Avond der Jonge Professionals

17 01 2010

Op donderdag 25 februari houdt mijn vorige school een infoavond om de jonge studenten te helpen bij hun studiekeuze. Die infoavond heet “Avond der Jonge Professionals” omdat wij, de “jonge ingenieurs”, hierop worden uitgenodigd om de huidige studenten te vertellen wat wij nu doen.

Ik heb me meteen ingeschreven, want ik ben zeer tevreden over mijn keuze die ik begin dit schooljaar gemaakt heb. Daarom raad ik de keuze ook aan alle bijna afgestudeerde Industrieel Ingenieurs EA/ICT als ze nog niet klaar zijn om de wereld van de werkende mens te betreden en gerust nog twee jaar willen verder studeren. En dat ga ik daar dus eens zeggen :)

Bij het inschrijven moest ik wel nog even lachen want ik moest onder andere het bedrijf/functie vermelden. En dat is dus nog niet aan de orde bij mij. Ik heb maar ingevuld dat ik nog studeerde en wat ik deed. Daarna kreeg ik toch een mailtje terug om me te bedanken dat ik wil deelnemen, dus studerende ingenieurs zijn toch ook welkom ;)

En tenslotte hoop ik dat ook mijn jaargenoten  zich inschrijven zodat ik die ook eens terug zie en kan uithoren over hun stand van zaken! En ook omdat ik het belangrijk vind dat studenten weten wat hun mogelijkheden zijn zodat ze alleen met meer zekerheid  een specifieke keuze kunnen maken.





Te dicht bij de bron

12 01 2010

Ik heb nogal wat kleine verslavingen. Ze zijn onschuldig omdat ik best ook wel zonder kan, maar het weerstaan is moeilijk als de kans voor het grijpen ligt. Iedereen kent dit wel en heeft er zelf zeker ook een paar. Veel voorkomend zijn schoenen, chocolade, films/series, …

Het “probleem” zit hem nu echter in een wat kostelijkere verslaving van me: schoonheidsverzorging. Ik kan echt genieten van iemand die mijn gezicht onder handen nemen of een massage enzovoort. Al die dingen zijn veel leuker als ze voor je gedaan worden in plaats van dat je ze zelf doet. Tot nu toe heb ik niet erg veel last van deze verslaving omdat het te omslachtig is om het te krijgen. Je moet een afspraak maken, je verplaatsen… plannen dus! Maar !!! Nu is er een schoonheidssalon (Jessy – Nierstraat 30 – Diepenbeek) dit weekend geopend bij de buren :) Je ziet het al aankomen. Ik ben vandaag bijvoorbeeld al de hele dag aan het wegdromen van een massage omdat mijn nek/rug/schouders volledig verstijft zijn van het studeren.

Dit weekend was er een openingsweekend en kon je een gratis mini gelaatsverzorging krijgen. Natuurlijk ben ik eens gaan kijken en ben ik ook op de tafel beland. Het was fijn en deed ook wel deugd zo tussen alle leerstof door. Ik kreeg ook een zakje staaltjes van haar producten (Anubis) en een prijslijst. En daar heeft ze me echt wel liggen want ze is helemaal niet duur! Zulke behandelingen zijn natuurlijk nooit goedkoop, maar in vergelijking met de prijzen die ik gewoon ben, valt dit echt wel mee. Vanaf €25 heb je al een gelaatsverzorging van 45minuten en €33 voor 90minuten . Je kan – indien gewenst – ook wel decadent gaan bij haar en voor een gelaatsverzorging met parel en kaviaar kiezen :) Dan ben je al €60 kwijt.

Nu, het eerste wat op mijn verlanglijstje staat is een manicure want mijn handen mogen wel eens een beurt hebben :D





Terug ritme!

4 01 2010

Sinds vandaag zit er – verplicht – terug wat ritme in mijn leven. Daarvoor was het Kerstvakantie, iets wat dat ritme volledig overhoop heeft gehaald! Omdat ik de leuke vakantie nog niet helemaal vaarwel wil zeggen, schrijf ik er nu wat over. En een eerste leuk onderwerp daarin is… de pakjes !!!!!

Wat heeft Hannelore dit jaar allemaal gekregen? Eigenlijk was ik dit jaar niet de moeilijkste want in de nieuwe woonst ontbreken nog steeds wel wat spullen. Maar dit is nu alvast aangevuld:

  • Wijnglazen
  • Mixer: soep+deeg
  • Siliconen bakvormen
  • Fotokader ijsvogeltje, geschilderd door mijn omoe

  • Gigantische fotokader Londen in grijstinten met rode ouderwetse bus
  • Kookboeken van Nutella, onder €5 en Gène Bervoets
  • En naast de uitzet nog wat bonnen, kleren,…

Zo kunnen we er alvast weer even tegen want de feestdagen hadden ook mijn rekening een beetje geplunderd :)

Na familiefeestjes en pakjes volgde Nieuwjaar. Dit jaar deed ik alweer eens wat anders als de voorbije jaren. Met de jongere oud-leiding van de Chiro hadden we afgesproken om samen te eten en af te tellen. Dit was heel gezellig en het eten was dik in orde! Als je ze al een tijdje niet meer gezien hebt in Lummen dan valt er best wel een hele hoop te vertellen!

Na het aftellen zijn we in 2 groepen gesplitst. Fanny, Kimberly en ik zijn nog even langst het Jeugdhuis gestopt om daarna richting de Slices (Hasselt) te trekken. Dit was wel wat duur: €30 inkom met een bon van €15 op een fles sterke drank. Gelukkig viel cava daar ook onder en konden we dat voor €20 kopen (wat nog altijd veel is). En om 7u was ik thuis! Ik denk dat ik al lang niet meer zo laat in mijn bed heb gelegen :D

De dag erna was wel iets minder aangenaam en mijn Nieuwjaarsdag is dit jaar om 16u gestart met temenese hoofdpijn (zo hard van die cava!) :) Gelukkig stak het hard genoeg zodat ik mezelf deze keer toch een dafalganneke gunde, want normaal vind ik maar dat ik er ook de gevolgen van moet kunnen dragen :)

En tussen al die feestjes door heb ik toch wat kunnen leren, want – hoe jammer ook – volgende week heeft biebie examens!





Hoeveel is teveel?

3 12 2009

Nu ik in Diepenbeek verblijf, heb ik een schoenenkast. Heel leuk en praktisch, er is alleen één probleem: de kast zit al vol :) Zelf heb ik altijd gevonden dat ik eigenlijk niet zoveel schoenen heb, maar de kast spreekt dit toch even tegen! En stiekem zitten mijn zomerschoenen er dan nog niet eens bij :D

Dus hoeveel is teveel als het op schoenen aankomt? Ik vind bijvoorbeeld dat de volgende schoenen toch niet aan mijn collectie mogen ontbreken:

  • Winter: lange zwarte laarzen, lange bruine laarzen, korte zwarte laarsjes, korte bruine laarsjes, platte laarzen, sneakers, donkere ballerina’s. Dit gezelschap geraakt er dus al niet in! En dan spreek ik nog niet over de nieuwe winterkleuren… Tegenwoordig zijn groene of blauwe laarzen erg in en ik ben helemaal voor! Alleen heb ik het “juiste” paar nog niet gevonden. Laarzen zijn tegenwoordig nogal duur en ik wil het er gerust aan geven, maar dan moeten ze écht naar mijn zin zijn.
  • Zomer: sandaaltjes, pumps, sneakers, goedkope ballerina’s in alle mogelijke vormen en kleuren.
  • Andere schoenen zoals sportschoenen, galaschoenen en werkschoenen. Gelukkig tellen mijn werkschoenen ook als gewone schoenen, maar ik kan ze enkel aandoen als ik weet dat ik binnen blijf want die mogen namelijk niet te vuil worden.

Met een schoenenkast waarvan 4 schapjes (en 3 voor Johan)voor mij zijn, kom ik bijgevolg dus niet toe. Johan zijn conclusie: “Gij hebt gewoon teveel schoenen”. Mijn conclusie: “Onze schoenenkast is niet gemaakt voor twee personen” ;)





Het wonder is geschied

21 11 2009

Woensdag ben ik met vriendinnen naar de Helaasheid der Dingen gaan kijken. De film speelt nu al een tijdje, maar we hadden blijkbaar alle vier nog geen tijd gevonden om naar de film te gaan. Dus maakten we een afspraak en woensdag zaten we om 20u in de zaal.

Mijn mening na de film kan erg kort: de film was fantastisch! De uitspraken/daden gingen er met momenten serieus over, maar het bleef grappig omdat je er stiekem toch steeds en bekend scenario in kon vinden. Natuurlijk niet zo hard uitgedrukt als op het scherm, maar toch. Ik kan de makers alleen maar zeggen dat hun doel om het typische Vlaams gezin te schetsen wel gelukt is. Natuurlijk ken ik geen enkel gezin zoals de Strobbes, maar het kwam toch ook niet over als een “ver van mijn bed” show.

Ik heb nog eens goed kunnen lachen en ga de film zeker op DVD halen als hij in de winkel ligt want dit exemplaar kan ik gerust nog 10x herbekijken!

En de titel van deze post…die kan je alleen begrijpen als je de film zelf al hebt gezien! :D

De trailer:

De officiele website: http://www.dehelaasheidderdingen.be/index.html





Top 10 Reasons to Date an Engineer

2 11 2009

10. The world does revolve around us… we choose the coordinate system.

9. No “couple” enjoy a better “moment”.

8. We know how to handle stress and strain in a relationship.

7. We have significant figures.

6. We understand the motion of rigid bodies.

5. Projectile motion: Do we need to say more?

4. Engineers do it to specification.

3. According to Newton, if two bodies interact, their forces are equal and opposite.

2. We know it’s not the length of the vector that counts, but how you apply the force.

1. WE KNOW THE RIGHT HAND RULE!





Biomaterials and the Evolution of Cardiovascular Devices

29 10 2009

Dat was de titel van het seminarie dat ik vandaag – in het Engels !! – heb gegeven voor het vak  ”Literatuurstudie en seminariecursus biomaterialen”. Buiten het seminarie hebben we in de loop van de voorbije weken ook enkele artikels moeten presenteren, maar dat ging dan over max. 5min per persoon. Wel iets anders als een half uur alleen dus!

De bedoeling was dat alle studenten een seminarie samenstelden over een deel uit het boek Biomateriasl Science. Ik koos dus het deel over Cardiovascular Devices uit het boek. Uit dat hoofdstuk heb ik dan besloten om mijn seminarie te houden over substitute heart valves, stents, grafts, stent grafts en pacemakers. Gezien mijn persoonlijke geschiedenis is het ergens wel voor de hand liggend dat ik dit deel eruit heb gepikt. Eigenlijk wist ik tot nu toe niet echt heel veel over mijn eigen substitute heart valve. Nu dus een pak meer! Maar zo lang enkel praten over kleppen was toch een beetje erover dus vandaar dat ik het ook over andere toepassingen heb gehad.

Tot het uur van de waarheid stond ik bijna op mijn benen te trillen. Met kleine presentaties heb ik niet zo een moeite, maar deze was toch wel de langste tot nu toe en dan ook nog eens in het Engels. Je zou voor minder zenuwen krijgen :) Ik kan toch nog altijd beter verhaaltjes vertellen in het Nederlands als in het Engels…

Na mijn presentatie zag ik wel dat ik het een beetje te kort had gehouden. Daar zullen de zenuwen ook wel voor iets tussen zitten want ik heb zelfs niet alles verteld wat ik te vertellen had. Daarnaast liep het toch nog behoorlijk vlot. Sommige delen waren achteraf gezien wel wat saai voor de biomedici studenten, maar vanuit mijn richting kan ik natuurlijk  ook niet weten wat zij wel of niet uitgebreid gezien hebben in hun bachelorjaren. En dat geldt eveneens omgekeerd.

Morgen komen er nog 6 andere seminaries. Ik denk dat dat nog niet min gaat zijn om altijd evengoed geconcentreerd te blijven! Want naast je eigen seminarie brengen, is het ook de bedoeling dat je actief deelneemt in de vragenronde achteraf dus luisteren moet je daarvoor toch wel een beetje ;)

En vanaf het weekend kan de blok beginnen! Ik heb examen op vrijdag 6 november en op dinsdag 10 november. Tot nu toe zie ik dat nog wel zitten. 7 weken les is eigenlijk ook niet zo heel veel stof om te verwerken dus ik denk dat onze studietijd zeker voldoende zal zijn. Hopelijk denk ik er ook nog zo over als ik mijn eerste cursus open sla :D

Alleszins, vandaag doe ik lekker niets! Enkel bekomen en ontspannende/leuke dingen, nah!  :)

Mijn presentatie kan je hier terugvinden: Biomaterials and the evolution of cardiovascular devices





Alleen studeren telt aan d’Universiteit…DE UHASSELT !!

27 09 2009

Sinds een paar weken mag ik op de cantus luid UHasselt roepen in plaats van mijn vier jaar durende XIOS bij het liedje “Ach Lieflijke Meisjes”. De eerste keer viel mijn frank zelf te laat en riep ik eerst nog twee keer uit volle borst de naam van mijn oude school :) Maar vanaf nu zal ik het niet meer vergeten!

Ondertussen zijn mijn eerste twee weken al voorbij en het gaat snel! Het leerprinicpe is absoluut niet te vergelijken met mijn vorige school en daar hou ik van. “Veranderen van spijs doet eten”, zegt men en dat klopt ook op vlak van studiemethode. In plaats van volle dagen theorie/labo op de schoolbanken, heb ik nu weinig tot geen les maar wordt dan weer wel verwacht dat je op twee avonden een Engelse presentatie van 5 min, over een onderwerp waar ik nog nooit van gehoord had, in elkaar bokst. Het was me wel gelukt en ik heb zelfs een pluim voor mijn powerpoint gekregen. Als er nu iets is wat je op de XIOS goed leert doen, dan is het een presentatie in elkaar steken. Dat moet ik ze echt wel geven! En in vergelijking met studenten van andere scholen, onderscheidt dat je op positieve manier. Gezien mijn vreselijke biologische achterstand, kan dat daar dus geen kwaad :)

Want ja, het is zeker niet alleen rozengeur en maneschijn. Voor het eerst in mijn leven heb ik gevoel dat ik eens écht ga moeten leren om mijn diploma te halen ;) Mijn hele vorige leven heb ik me er goed vanaf gebracht met “bijhouden en begrijpen”. Dit jaar zal dat anders zijn. Dat is natuurlijk wel vooral omwille van de (grotendeels biologische) kennis die de andere studenten in hun Bachelor hebben opgedaan en ik niet. Iets wat ik nu vooral op mezelf zal moeten bijbenen. Ik heb wel een vak “Immunologie en Genetica” waarin ik de basisbeginselen krijg, maar dat vak loopt op dit moment en ondertussen moet ik wel evengoed presenaties en semenaries voorbereiden… Nu het positieve is dat het me wel interesseert. Het menselijk lichaam heb ik altijd iets facinerends gevonden. Dat heeft voor een deel ook te maken met mijn eigen medische achtergrond. De richting die ik nu volg, kan namelijk ook mensen zoals mezelf veel positieve zaken opleveren.

Mijn eerste kwestie is mijn hartklep. Deze zal ooit vervangen moeten worden en eigenlijk wist ik hier zelf niet zoveel over. Ik heb gekozen om mijn seminarie eind oktober als onderwerp “Cardiovascular Devices” te geven en daar zit de hartklep voor een groot deel in. Best wel interessant om eens wat meer over jezelf te lezen :) En eigenlijk ook over mijn grootvader. Volgende maand weet ik eveneens alles over stents en pacemakers, opa!

De tweede kwestie is mijn serieus hardhorig oor. Ik blijf nog steeds bij mijn besluit dat ik mijn natuurlijk gehoor verkies boven een zichtbaar hoorapparaat. Een “on”zichtbaar hoorapparaat betekent dat het dus ook zeer klein moet zijn en eerder intern als extern zou moeten kunnen werken. Daar komt nanotechnologie zeker ook van te pas!

Zulke dingen maken dus dat ik dit eigenlijk best wel graag doe. Wat de chemie en de fysica betreft heb ik dan trouwens weer een voorsprong op de rest. En zij hebben ook Elektronica, iets wat ik om zeer logische redenen niet moet volgen :)  Met andere woorden steek ik, in een vergelijking met hun, eigenlijk ongeveer evenveel tijd in mijn biologie als zij in die andere vakken…





Ardèche 2009 – Deel 2

17 09 2009

Zoals beloofd, maar wel wat later, een tekstje over het tweede deel van onze vakantie. Ik zat ondertussen al aan dag 5 en die hebben we onder andere in een vliegtuigmuseum doorgebracht. Johan wou hier graag naartoe, dus waarom ook niet. Het grootste deel van de vliegtuigen waren gevechtsexemplaren. Die zijn natuurlijk ook veel interessanter als de passagierstoestellen. In één passagiersvliegtuig mocht je binnen en daar viel me meteen iets grappigs op: de pop die de navigatie-ingenieur voorstelde, was een vrouw! In deze tijd misschien niet zo abnormaal, maar ik betwijfel die mogelijkheid toch in de jaren ‘50…

Er was ook een afdeling met oude zend- en ontvangapparatuur. Mijn conclusie was dat mijn vorige school best ook wel een museum kan oprichten ;) Die avond hebben we gebarbequed. Aangezien we een BBQ ter beschikking hadden, vonden we dat we dit toch gedaan moesten hebben. Het was zeer geslaagd. De worstjes zijn er veel lekkerder en beter gekruid als hier.

De zesde dag deden we wat dorpjes. We begonnen in Barjac, wat vooral Johan erg interesseerde omdat hij er vroeger dichtbij op vakantie was geweest. Hij herinnerde het zich als een oud dood dorpje en stond er al enkele dagen geleden versteld van dat het nu van ver aangeduid stond. Dus gingen we zelf op onderzoek. Het was nog steeds een klein dorp, maar ze hadden het toerisme meer binnen gehaald. Je kon er bij de toeristische dienst een plannetje halen dat je de bezienswaardigheden in het dorp aangaf en uitlegde. Eigenlijk was er niet erg veel speciaals aan het dorpje om er, vanuit onze verblijfplaats bekeken, zover voor te rijden. Wat ik een beetje akelig vond, was het standbeeld op de kerk dat boenk naar beneden keek. En heel boos!

Na Barjac zijn we een beetje gaan rond toeren en kwamen we uiteindelijk aan in Les Vans. Als je er dan toch bent, kan je ook beter even uitstappen. Ik was zat trouwens al in mijn tweede honger fase en dan kan ik ook best maar snel een oplossing voor mijn honger vinden. In de derde fase wordt de honger namelijk zo erg dat ik niet meer praat en amper vooruitkom :) Dus we keken nog even wat rond en aten daarna een broodje in een snackbar. Het mijne was eigenlijk helemaal niet lekker, maar ik had officieel teveel honger om moeilijk te doen! Les Vans was niet bepaald een specialer dorp als wat we al gezien hadden, er was enkel een mooie torentje:

Dag zes zat er op en onze vakantie eigenlijk ook bijna! Dag 7 was onze laatste volledige dag in het mooie en aangename Frankrijk en ik stond er op dat we de archeologische opgravingen gingen bekijken van Alba-la-Romaine. Aangezien we daar verbleven zou ik het achteraf spijtig gevonden hebben dat we dat zouden overgeslagen hebben. Dus we gingen naar de opgravingen en we waren wel verbaasd van de hoeveelheid. Ze hebben daar al bijna een volledig oud centrum van de Romeinse tijd opgegraven: een theater, een tempel, een badhuis, de hoofdstraat,… Het was wel sjiek en ik vond het ook leuk dat je er “zomaar” naar kon gaan kijken. Bij ons zou je daar garantie weer geld aan kwijt zijn.

Na dit bezoek reden we door richting Viviers. Een dorpje dat onze aandacht had getrokken toen we opzoek waren naar een supermarkt. En onze interesse bleek terecht! Uiteindelijk vond ik dit dorpje nog het mooiste van allemaal. Het was goed gerestaureerd en bijgehouden. Ook waren de straten proper en de steegjes kleurijker. En het was niet leeg. Er liepen mensen, je kon er iets eten en/of drinken: ideaal!

Tegen 17u trokken we huiswaarts om onze wijn in te gaan slaan. Na vele avonden “proeven” hadden we besloten welke wijnen we wouden. Met een rekening boven de €100 kregen we er zelfs nog een cadeautje bovenop. :D   De dag erna besloten we om 10u gewoon huiswaarts te trekken en tegen 19u waren we helaas alweer terug van weg geweest…