Zoals beloofd, maar wel wat later, een tekstje over het tweede deel van onze vakantie. Ik zat ondertussen al aan dag 5 en die hebben we onder andere in een vliegtuigmuseum doorgebracht. Johan wou hier graag naartoe, dus waarom ook niet. Het grootste deel van de vliegtuigen waren gevechtsexemplaren. Die zijn natuurlijk ook veel interessanter als de passagierstoestellen. In één passagiersvliegtuig mocht je binnen en daar viel me meteen iets grappigs op: de pop die de navigatie-ingenieur voorstelde, was een vrouw! In deze tijd misschien niet zo abnormaal, maar ik betwijfel die mogelijkheid toch in de jaren ‘50…

Er was ook een afdeling met oude zend- en ontvangapparatuur. Mijn conclusie was dat mijn vorige school best ook wel een museum kan oprichten
Die avond hebben we gebarbequed. Aangezien we een BBQ ter beschikking hadden, vonden we dat we dit toch gedaan moesten hebben. Het was zeer geslaagd. De worstjes zijn er veel lekkerder en beter gekruid als hier.
De zesde dag deden we wat dorpjes. We begonnen in Barjac, wat vooral Johan erg interesseerde omdat hij er vroeger dichtbij op vakantie was geweest. Hij herinnerde het zich als een oud dood dorpje en stond er al enkele dagen geleden versteld van dat het nu van ver aangeduid stond. Dus gingen we zelf op onderzoek. Het was nog steeds een klein dorp, maar ze hadden het toerisme meer binnen gehaald. Je kon er bij de toeristische dienst een plannetje halen dat je de bezienswaardigheden in het dorp aangaf en uitlegde. Eigenlijk was er niet erg veel speciaals aan het dorpje om er, vanuit onze verblijfplaats bekeken, zover voor te rijden. Wat ik een beetje akelig vond, was het standbeeld op de kerk dat boenk naar beneden keek. En heel boos!

Na Barjac zijn we een beetje gaan rond toeren en kwamen we uiteindelijk aan in Les Vans. Als je er dan toch bent, kan je ook beter even uitstappen. Ik was zat trouwens al in mijn tweede honger fase en dan kan ik ook best maar snel een oplossing voor mijn honger vinden. In de derde fase wordt de honger namelijk zo erg dat ik niet meer praat en amper vooruitkom
Dus we keken nog even wat rond en aten daarna een broodje in een snackbar. Het mijne was eigenlijk helemaal niet lekker, maar ik had officieel teveel honger om moeilijk te doen! Les Vans was niet bepaald een specialer dorp als wat we al gezien hadden, er was enkel een mooie torentje:

Dag zes zat er op en onze vakantie eigenlijk ook bijna! Dag 7 was onze laatste volledige dag in het mooie en aangename Frankrijk en ik stond er op dat we de archeologische opgravingen gingen bekijken van Alba-la-Romaine. Aangezien we daar verbleven zou ik het achteraf spijtig gevonden hebben dat we dat zouden overgeslagen hebben. Dus we gingen naar de opgravingen en we waren wel verbaasd van de hoeveelheid. Ze hebben daar al bijna een volledig oud centrum van de Romeinse tijd opgegraven: een theater, een tempel, een badhuis, de hoofdstraat,… Het was wel sjiek en ik vond het ook leuk dat je er “zomaar” naar kon gaan kijken. Bij ons zou je daar garantie weer geld aan kwijt zijn.

Na dit bezoek reden we door richting Viviers. Een dorpje dat onze aandacht had getrokken toen we opzoek waren naar een supermarkt. En onze interesse bleek terecht! Uiteindelijk vond ik dit dorpje nog het mooiste van allemaal. Het was goed gerestaureerd en bijgehouden. Ook waren de straten proper en de steegjes kleurijker. En het was niet leeg. Er liepen mensen, je kon er iets eten en/of drinken: ideaal!

Tegen 17u trokken we huiswaarts om onze wijn in te gaan slaan. Na vele avonden “proeven” hadden we besloten welke wijnen we wouden. Met een rekening boven de €100 kregen we er zelfs nog een cadeautje bovenop.
De dag erna besloten we om 10u gewoon huiswaarts te trekken en tegen 19u waren we helaas alweer terug van weg geweest…